Τα τεσσερα προηγούμενα κεφάλαια περιέγραψαν τα 4 συστατικα του NVC: Τι παρατηρουμε, αισθανομαστε, εχουμε αναγκη και τι θελουμε να γινει. Τωρα περναμε απο το να τα εφαρμοσουμε στην εκφραση στο να εφαρμοσουμε αυτα τα 4 συστατικα στο να ακουμε τι οι αλλοι παρατηρουν, αισθανονται, εχουν αναγκη και θελουν να γινει. Αυτο ειναι το δευτερο απο τα δυο τμηματα του NVC το οποιο ονομαζουμε «εμβιωση».
2. Τι ειναι η «εμβιωση»?
Μια, γεματη σεβασμο, κατανοηση του τι βιωνουν οι αλλοι. Δεν εχει να κανει τοσο με τη συμπαθεια, δεν θελουμε να δουμε τη λυπη, το ποσοστο της και να παρουμε και κομματι της. Δεν ειναι αυτος ο σκοπος της εμβιωσης. Ο σκοπος της «εμβιωσης» ειναι η συνδεση η οποια μας επιτρεπει να κατανοησουμε αυτο που ο αλλος βιωνει.
Ο Κινεζος φιλοσοφος Chuang-Tzu ειπε οτι η αληθινη «εμβιωση» προυποθετει το να ακουμε με ολο μας το ειναι. «Το να ακουμε μονο με τα αυτια ειναι ενα πραγμα. Το να ακουμε με τη νοημοσυνη ειναι ενα αλλο πραγμα. Το να ακουμε πνευματικα δεν περιοριζεται στα αυτια ή στο μυαλο. Προυποθετει την κενοτητα ολων των ικανοτητων. μας. Οταν οι ικανοτητες μας ειναι κενες, τοτε ακουμε με την ολοτητα μας. Μονο τοτε μπορουμε να αγγιξουμε αυτο που ειναι εκεινη τη στιγμη μπροστα μας και ποτε δεν θα μπορουσαμε να το κατανοησουμε με την ακοη ή διανοητικα»
3. Ποια ειναι η καταλληλη νοητικη κατασταση ωστε να παρεχουμε «εμβιωση»
Η «εμβιωση» συμβαινει οταν εχουμε αποβαλλει ολες τις προκαταληψεις-προσκολησεις και επικρισεις για τον αλλο. Προυποθετει απο εσενα μια αντιδραση η οποια δεν μπορει να ειναι προετοιμασμενη. Τιποτα σχετικο με το παρελθον. Προυποθετει παρουσια, προυποθετει το να εισαι ΕΚΕΙ. Προυποθετει εσενα.
4. Αντι για «εμβιωση», ποιους αλλους τροπους χρησιμοποιουν οι ανθρωποι για να ανταποκριθουν οταν καποιος ειναι λυπημενος ή δυσαρεστημενος?
Συνηθως αντι να προσφερουμε «εμβιωση», προσπαθουμε να δωσουμε συμβουλες ή να καθησυχασουμε και να πουμε πως αισθανομαστε εμεις και ποια ειναι η θεση μας.
Μερικες συνηθισμενες συμπεριφορες οι οποιες μας απομακρυνουν απο το να ειμαστε παρον οταν προσπαθουμε να συνδεθουμε με τους αλλους ειναι:
α. Συμβουλες - «Νομιζω οτι θα επρεπε να...» ή «πως και δεν εκανες...»
β. Υπαρχουν και χειροτερα – «αυτο δεν ειναι τιποτα, που να δεις τι επαθα εγω...»
γ. Εκπαιδευση – «Μπορεις να μαθεις μεσα απο αυτο που σου ειπε...»
δ. Ενισχυση – «δεν φταις εσυ, εσυ εκανες οτι καλυτερο μπορουσες...»
ε. Λεγοντας ιστοριες – «τωρα μου θυμισες τοτε που...»
στ. Ενθαρρυνση – «ελα, δεν θελω να σε βλεπω ετσι, πως κανεις ετσι?...»
ζ. Συμπαθεια – «οοο, κακομοιρε τι επαθες...’
η. Ανακρινοντας – «μαλιστα... και ποτε ξεκινησε ολη αυτη η ιστορια?...»
θ. Εξηγωντας – «θα σε ειχα παρει αλλα...»
ι. Διορθωνοντας – «δεν εγινε ετσι ακριβως, εδω εχει ενα δικιο ο Κωστας...»
5. Γιατι η κορη του Marshall του εκλεισε την πορτα στα μουτρα οταν της ειπε οτι ειναι πανεμορφη?
Πολλες φορες οι ανθρωποι αυτο που πραγματικα χρειαζονται ειναι να εισαι εκει και να προσπαθησεις να τους κατανοησεις, χρειζονται «εμβιωση» δηλαδη. Απογοητεουονται λοιπον οταν μας βλεπουν να προσπαθουμε να τους «φτιαξουμε» το προβλημα τους, χωρις μαλιστα να μας το εχουν ζητησει. Ενα μαθημα το πηρα απο την κορη μου. Κοιταζε το προσωπο της στον καθρεφτη μια μερα και λεει «ειμαι ασχημη σαν γουρουνι» και εγω απαντω «εισαι το πιο ομορφο πλασμα που εχει φερει ποτε ο Θεος στη γη» και μου απανταει με ενα «οχου ρε μπαμπα!» και χτυπαει εκνευρισμενη την πορτα και φευγει. Προφανως αυτο που πραγματικα χρειαζοταν ηταν εμβιωση. Θα μπορουσα να της πω «αισθανεσαι απογοητευμενη με την εμφανιση σου σημερα?».
Πιστευοντας οτι πρεπει να «φτιαξουμε» το προβλημα και να κανουμε τους αλλους να αισθανθουν καλυτερα, μας εμποδιζει να ειμαστε πραγματικα παρον.
6. Ποια ειναι η διαφορα μεταξυ της «εμβιωσης» και της νοητικης κατανοησης?
Η νοητικη-διανοητικη κατανοηση ενος προβληματος, εμποδιζει τον τυπο της παρουσιας που η «εμβιωση» χρειαζεται. Οταν σκεφτομαστε τα λογια του αλλου και πως αυτα συναδουν με τις θεωριες μας, κοιταμε τους ανθρωπους, δεν ειμαστε ΜΑΖΙ τους οπως επιτασει η «εμβιωση»
7. Ποια ειναι η διαφορα μεταξυ της «εμβιωσης» και της ευσπλαχνιας?
Παροτι μπορει καποιες φορες να επιλεγουμε να αντιμετωπιζουμε τους αλλους με ευσπλαχνια προσπαθωντας να αισθανθουμε τα συναισθηματα τους, ειναι καλο να εχουμε γνωριζουμε οτι εκεινη τη στιγμη προσφερουμε ευσπλαχνια και οχι «εμβιωση».
8. Στο NVC, οταν ακουμε τους αλλους, τι ειναι αυτο που ψαχνουμε να βρουμε μεσα στις λεξεις τους?
Αυτο που ψαχνουμε ειναι να βρουμε τι παρατηρουν, τι αισθανονται, τι εχουν αναγκη και τι αιτηματα εχουν.
9. Γιατι ο Marshall μας ενθαρρυνει να χρησιμοποιουμε τη φραση «αισθανεσαι λυπημενος διοτι θελεις...?»
Ενας αντρας σε ενα σεμιναριο λεει στη γυναικα του «ποιος ο λογος να σου μιλαω? Ποτε δεν με ακους» και η γυναικα απανταει «αισθανεσαι δυσαρεστημενος με εμενα?».
Ο Marshall παρεμβαινει και λεει: οταν του λες «...με εμενα» υποννοεις οτι τα συναισθηματα του ειναι το αποτελεσμα καποιου πραγματος που εκανες εσυ. Θα ηθελα να του πεις «εισαι δυσαρεστημενος διοτι θελεις...?». Ετσι θα εφιστουσες την προσοχη του στο τι συμβαινει μεσα του και θα μειωνοταν οι πιθανοτητες να το παρει προσωπικα ως επικριση.
10. Οταν η ανθρωποι εκφραζουν δυσαρεσκεια προς εσενα, ποιο ειναι το πλεονεκτημα του να ακους τι χρειαζονται αντι να ακους τι πιστευουν?
Στο ιδιο παραδειγμα ο Marshall συμβουλευει τη συζηγο λεγοντας της: Θα βρεις τους ανθρωπους λιγοτερο απειλητικους αν ακους τι χρειαζονται και οχι τι πιστευουν για εσενα. Αντι να ακους οτι ο συζηγος σου ειναι δυσαρεστημενος επειδη νομιζει οτι δεν ακους, επικεντρωσου στο τι χρειαζεται και πες του «αισθανεσαι δυσαρεστημενος διοτι θελεις...».
Προσωπικη παρατηρηση: Νομιζω οτι η «εμβιωση» ειναι το κλειδι στην ολη διαδικασια του NVC. Πολλες φορες πιθανα να ειχαμε σκεφτει να εκφρασουμε τα συναισθηματα μας, πχ. Καποιες φορες μπορει να το καναμε αλλα ο αλλος να θερωρησαμεν οτι το «εκμεταλευτηκε» για να μας χειραγωγησει και ετσι να αποφασισαμε να μην το ξανακανουμε γιατι θα φανουμε «ευαλωτοι». Αλλες φορες πιθανα να μην μπηκαμε καν στην διαδικασια να εκφρασουμε να συναισθηματα μας γιατι φοβηθηκαμε το κοστος. Ετσι ομως χαναμε τη ευκαιρια να επιτυχουμε τη συνδεση που θα μπορουσαμε να ειχαμε επιτυχει αν εκφραζαμε και μιλουσαμε σε επιπεδο συναισθηματων και αναγκων. Και αυτο λογω του φοβου μιας πιθανης αποκαρδιωτικης για εμας απαντησης ή πραξης την οποια δεν ξεραμε πως θα μπορουσαμε να τη διαχειριστουμε. Τωρα ομως με την «εμβιωση» μπορουμε να διαχειριστουμε την οποιαδηποτε κατασταση διοτι δεν ακουμε τι σκεφτεται ο αλλος για εμας, δεν ακουμε επικρισεις. Φοραμε τα αυτια της καμηλοπαρδαλης και ακουμε τις αναγκες του.
11. Ποιους σκοπους εξυπηρετει η παραφραση?
Αφου επικεντρωθουμε στο να ακουσουμε τι ειναι αυτο που οι αλλοι παρατηρουν, αισθανονται, χρειαζονται και θελουν να συμβει, ισως θα ειναι σκοπιμο καποιες φορες να επαναλαβουμε αυτα που ακουσαμε παραφράζοντας τα. Στο κεφ.6 μιλησαμε για το πως να ζηταμε απο τον αλλο να μας επαναλαβει τι μας ακουσε να του λεμε. Τωρα θα επαναλαβουμε στην αλλη πλευρα τι τον ακουσαμε να μας λεει.
Αν εχουμε λαβει σωστα το μηνυμα, η παραφραση μας θα επιβεβαιωθει απο την αλλη πλευρα. Στην αντιθετη περιπτωση, ο αλλος θα εχει την ευκαιρια να μας διορθωσει.
Ενα αλλο πλεονεκτημα του να επαναλαμβανουμε τι ακουσαμε να μας λενε, ειναι οτι δινουμε στην αλλη πλευρα την ευκαιρια να συνειδητοποιησει και οι ιδιος τι ειπε.
12. Απο τι αποτελειται η παραφραση στο NVC?
α. Τι ειναι αυτο που παρατηρουν. «αντιδρας στο γεγονος οτι ελειπε αρκετα απογευματα την προηγουμενη εβδομαδα?»
β. Τι αισθανονται και ποιες αναγκες τους κανουν να αισθανονται ετσι. «αισθανεσαι πληγωμενος διοτι θα σου αρεσε να λαβεις περισσοτερη εκτιμηση για τις προσπαθειες σου?»
γ. Τι ειναι αυτο που θελουν να γινει (Αιτηματα). «θελεις να σου πω τους λογους για τους οποιους ειπα αυτο που ειπα?».
Οι παραπανω ερωτησεις εχουν ως στοχο να αντιληφθουμε τι συμβαινει μεσα στον αλλο καθως επισης κανουν και ευπροσδεκτες ολες τις διορθωσεις σε αυτα που εχουμε αντιληφθει.
13. Ποια ειναι η διαφορα μεταξυ της παραφρασης και της απευθειας ερωτησης προς καποιον? Ποιο ειναι το πλεονεκτημα της παραφρασης?
Οι παρακατω ερωτησεις ζητανε για πληροφοριες χωρις πρωτα να εχει γινει καποια προσπαθεια να ακτιληφθουμε την πραγματικοτητα του αλλου.
- «τι ειναι αυτο που εκανα και στο οποιο αναφερεσαι?»
- «πως αισθανεσαι?»
- «γιατι αισθανεσαι ετσι?»
- «τι θελεις να κανω?»
Παροτι φαινονται οτι ειναι ο πιο αμεσος τροπος για να συνδεθεις με αυτο που υπαρχει μεσα στον αλλο, πιθανα να μην ειναι και ο πιο αποδοτικος τροπος να παρουμε τις πληροφοριες που θελουμε. Ερωτησεις διατυπωμενες με αυτο τον τροπο ισως να δωσουν στον αλλο την εντυπωση οτι τον αντιμετωπιζουμε σαν μαθητη και εμεις ειμαστε οι δασκαλοι ή σαν ασθενη και εμεις ειμαστε οι ψυχοθεραπευτες.
14. Εαν βρισκεσαι σε ενταση και θελεις να κανεις απευθειας ερωτησεις σε καποιον, τι συστηνει ο Marshall να κανεις πρωτα?
Αν παρ’ολα αυτα θελουμε να κανουμε ερωτησεις σαν τις παραπανω, ισως οι ανθρωποι να αισθανοντουσαν πιο ασφαλεις και ανετοι αν πρωτα εκφρασουμε τα συναισθηματα μας και τις αναγκες μας οι οποιες μας οδηγουν στο να υποβαλλουμε αυτες τις ερωτησεις.
15. Κατω απο ποιες συνθηκες παραφραζουμε?
Αν δεν ειμαστε σιγουροι οτι εχουμε κατανοησει το μηνυμα του αλλου και παραφραζουμε ωστε να ερθει η επιβεβαιωση ή η διορθωση.
Ισως παλι αντιληφθουμε οτι ο αλλος επιζητει την παραφραση. Ισως να το ζητησουν καπως ετσι «ειναι ξεκαθαρο αυτο που σου λεω?» ή «με καταλαβαινεις?». Σε τετοιες περιπτωσεις, το να ακουσει ο αλλος μια παραφραση θα επιβεβαιωσει στα αυτια του αλλου οτι καταλαβαμε πιο πολυ σε σχεση με το να πουμε απλα ενα «ναι, καταλαβαινω».
16. Αν ο αλλος αντιδρασει αρνητικα οταν παραφρασουμε τα λεγομενα του, τι μπορουμε να κανουμε?
Υπαρχει περιπτωση ο αλλος να αντιδρασει αρνητικα και να παρανοηθει η προθεση μας να παραφρασουμε. Μπορει να μας πει «μην μου το παιζεις εμενα ψυχολογος». Αν κατι τετοιο συμβει, εμεις συνεχιζουμε την προσπαθεια μας να αντιληφθουμε τα συναισθηματα και τις αναγκες του. Σε αυτη την περιπτωση ο αλλος δεν εμπιστευεται τις προθεσεις μας και θελει να καταλαβει καλυτερα τις προθεσεις μας, πριν να εκτιμησει τις παραφρασεις μας. Οπως εχουμε δει, ολες οι επικρισεις, οι επιθεσεις και οι προσβολες, εξαφανιζονται οταν βαζουμε τα αυτια της καλοπαρδαλης και ψαχνουμε πισω απο ολα αυτα να δουμε τις αναγκες και τα συναισθηματα του αλλου. Οσο πιο πολυ εξασκουμαστε, τοσο πιο πολυ αντιλαμβανομαστε μια αληθεια: Πισω απο ολα αυτα τα μηνυματα, απο τα οποια και πτοουμαστε, υπαρχουν απλα ανθρωποι με ανικανοποιητες αναγκες οι οποιοι στην ουσια μας παρακαλουν να συμβαλουμε στο να ανατρεψουμε τη δυστυχια τους.
Αν επισης συμβαινει συχνα οι αλλοι να μην εμπιστευονται τις προθεσεις μας οταν παραφραζουμε τα λογια τους, ισως να πρεπει να εξετασουμε ξανα τις προθεσεις μας.
Ισως να παραφραζουμε και να χρησιμοποιουμε το NVC με ενα μηχανιστικο και αυτοματοποιημενο τροπο και να εχουμε χασει τη συνειδηση του πραγματικου σκοπου ο οποιος ειναι πρωτα απο ολα η βαθια συνδεση. Ισως να μας ενδιαφερει πιο πολυ να εφαρμοσουμε το NVC «ορθα» αντι να ερθουμε σε «εμβιωση» με τον ανθρωπο που εχουμε μπροστα μας. Ισως επισης να χρησιμοποιουμε τον NVC για να αλλαξουμε τη συμπεριφορα του αλλου.
17. Γιατι ο Marshall μας εφιστει την προσοχη στο να ειμαστε ιδιαιτερα προσεκτικοι οταν προχωραμε πολυ γρηγορα τη διαδικασια του να λυσουμε προβληματα αλλων?
Παντα συμβουλευω να ερθουμε πρωτα σε εμβιωση πριν στρεψουμε την προσοχη μας σε λυσεις και συμβουλες προς τους αλλους. Αν προχωρησουμε πολυ γρηγορα τη διαδικασια, ισως να μην συνδεθουμε με τον αλλο στο επιπεδο των συναισθηματων και των αναγκων και αντι για αυτο ισως να νομισουν οτι βιαζομαστε να τελειωνουμε με τα θεματα τους ή θελουμε απλα να «φτιαξουμε» το προβλημα τους.
18. Πως καταλαβαινουμε ποτε καποιος εχει λαβει επαρκη «εμβιωση»?
Ποια ειναι λοιπον η αποδειξη οτι ο αλλος εχει λαβει τοση «εμβιωση» οσηχρειαζοταν? Πρωτα, οταν καποιος αντιλαμβανεται οτι εχει λαβει αρκετη «εμβιωση» για αυτα που αντιλαμβανεται, αισθανεται και εχει αναγκη, θα βιωσει μια αισθηση ανακουφισης. Εμεις το αντιλαμβανομαστε αυτο παρατηρωντας μια αντιστοιχη ανακουφιση εντασης στο δικο μας σωμα. Δευτερο, ενα ακομη πιο εμφανη σημαδι ειναι οτι ο αλλος θα παψει να μιλαει.
19. Τι ειναι αυτο που μπορει να μας δυσκολεψει πολυ στο να προσφερουμε «εμβιωση» σε καποιον που τη χρειαζεται?
Ειναι παρα πολυ δυσκολο να προσφερουμε «εμβιωση» σε καποιον αλλο αν δεν την εχουμε εμεις.
20. Τι μπορουμε να κανουμε οταν ο αλλος χρειαζεται «εμβιωση» αλλα εμεις ειμαστε σε δυσκολη συναισθηματικη κατασταση ωστε να την προσφερουμε? Δωστε μερικους εναλλακτικους τροπους.
α. Να φωναξουμε αλλα NVC: πχ «ε!!! αυτη τη στιγμη ειμαι πολυ στεναχωρημενος! Δεν θελω να ασχοληθω με αυτο το πραγμα, θελω λιγη ηρεμια και ησυχια». Παλι εκφραζουμε τα συναισθηματα, τις αναγκες μας και το τι θελουμε αλλα με μια εκτακτη "κραυγη αγωνιας"...
β. Μια αλλη λυση ειναι απλα να μην κανουμε τιποτα. Να καθησουμε ηρεμα και να αφησουμε το χρονο να περασει μεχρι να ανακτησουμε παλι την «εμβιωση» που χρειαζομαστε για τον εαυτο μας πριν εμπλακουμε σε οτιδηποτε.
Ασκησεις
1. Σκεφτειτε αν ειχατε καποια εμπειρια οπου ακουσατε καποιον με «ολο σας το ειναι».
2. Ποια χαρακτηριστικα σας (εσωτερικα ή εξωτερικα) σας δινουν τη δυνατοτητα να ακουτε με «εμβιωση»? Ποια χαρακτηριστικα σας οδηγουν προς την αντιθετη κατευθυνση?
3. Περιγραψτε 2 εμπειριες οπου εκφραζετε ενα προβλημα σας σε καποιον και αυτος ανταποκριθηκε με καποια απο τις συμπεριφορες που περιγραφονται στην παραγραφο . Σε καθε μια απο τις δυο περιπτωσεις περιγραψτε αν σας ικανοποιησε αυτη η αντιδραση. Γιατι ναι ή γιατι οχι?
4. Παλι πηγαινετε στις αντιδρασεις που περιγραφονται στην παραγραφο . Ποιες ειναι αυτες που χρησιμοποιειτε πιο συχνα? Περιγραψτε δυο καταστασεις που αντιδρασατε με εναν απο αυτους τους τροπους. Γραψτε 2 γραμμες για τις δυο καταστασεις:
α. Τι ειπε ο αλλος (αυτος που εξεφραζε το προβλημα του η τον πονο του)
β. Τι απαντησατε σε αυτο που ειπε (συμπεριφορα)
5. Πηγαινε σε αυτο που γραψατε στο 4β και μετατρεψτε το σε απαντηση που θα δινατε αν χρησιμοποιουσατε την «εμβιωση». Θυμηθειτε οτι η «εμβιωση» βασιζεται στις εικασιες που κανετε σχετικα με τα συναισθηματα και τις αναγκες του αλλου και περιμενετε να τις επιβεβαιωσει. Αν δεν επιβιωσει την εικασια σας, προχωρατε στην επομενη μεχρι να γινει η συνδεση και εν συνεχεια η κατανοηση.
6. Επιστρεψτε σε αυτα πουγραψατε στο 3 και για την καθε περιπτωση φανταστειτε μια «εμβιωτικη» αντιμετωπιση που θα θελατε να ειχατε λαβει.
7. Περιγραψτε μια κατασταση στην οποια θα θελατε να παραφρασετε τα λογια καποιου (με σκοπο σας επιβεβαιωσει εαν εχετε αντιληφθει σωστα ή οχι). Επισης, περιγραψτε μια κατασταση στην οποια θα επιλεγατε να μην το κανετε. Που ειναι η διαφορα?
8. Ο Marshall τονιζει τα λογια του Joseph Cambell «οτι και να λενε για μενα πρεπει να παραμεριστει μπροστα στην ευτυχια» και μετα γραφει «αρχιζουμε να ζουμε αυτη την ευτυχια οταν καποια μηνυματα τα οποια πιο πριν τα βιωναμε ως επικρισεις, πλεον τα βλεπουμε ως δωρα, ως ευκαιριες να βοηθησουμε ανθρωπους που ειναι δυστυχισμενοι»
Εισαι σε θεση να θυμηθεις καποια κατασταση οπου καταφερες να εντοπισεις τα συναισθηματα και τις αναγκες, πισω απο βαριες και προσβλητικες κουβεντες, ανοιξε το δρομο για την ευτυχια? Το να καταφερεις να χρησιμοποιησεις την ενεργεια σου ωστε να συμβαλεις στην ευτιχια του?
9. Ποια θα ηθελες να ειναι η προθεση σου οταν παραφραζεις (συμφωνα με το NVC) τα λογια καποιου? Πως θα μπορουσες να ξακριβωσεις οτι οντως αυτη ειναι η προθεση σου σε μια συγκεκριμενη κατασταση?
10. Καποιος στη δουλεια σου λεει: «εμεινα ξαγρυπνος μεχρι τις 3 το πρωι γιατι σκεφτομουν τη σημερινη μας παρουσιαση. Ετσι σημερα το πρωι ηπια πολλους καφεδες για να ειμαι σε ετοιμοτητα... και τωρα εχω πολυ πονοκεφαλο! Γιατι σε μενα? Γιατι καθε φορα που εχω να κανω κατο σημαντικο μου ερχονται πονοκεφαλοι?»
α. Ανταποκριθειτε με νοητικη κατανοηση. Δωστε εμφαση στην τελευταια προταση.
β. Ανταποκριθειτε με συμπαθεια για την κατασταση που περιγραφει
γ. Ανταποκριθειτε δινοντας συμβουλη
δ. Ανταποκριθειτε με εμβιωση
.
.
.
.
πιθανες αποκρισεις
a. Ειναι πιθανα επειδη εχεις πολυ ενταση οταν περιμενεις κατι σημαντικο. Πιθανα να ειναι ενας συνδυασμος αγχους, ελειψη υπνου και του καφε που προκαλουν πονοκεφαλους.
β. Σε καταλαβαινω. Ειναι οτι χειροτερο να εχεις ενα πονοκεφαλο οταν ειναι να κανεις μια σημαντικη παρουσιαση.
γ. Γιατι δεν παιρνεις αυτα τα παγακια να τα βαλεις στο κεφαλι σου και να ηρεμησεις για κανενα 10λεπτο?
δ. Εισαι απογοητευμενος διοτι θα ηθελες να αισθανεσαι πιο ενεργητικος, υγιης και με καθαρο μυαλο για αυτη την παρουσιαση?
11. Σε μια συναντηση, καθως μιλατε, καποιος γυρναει προς το μερος σας αποτομα και σας λεει «δεν δινεις ποτε σε κανεναν αλλο το δικαιωμα να μιλησει?». Απαντηστε με «εμβιωση»:
α. Εικαζοντας και εν συνεχεια ζητωντας επιβεβαιωση για τι αυτος ο ανθρωπος παρατηρει.
β. Εικαζοντας και εν συνεχεια ζητωντας επιβεβαιωση για τι αυτος ο ανθρωπος αισθανεται και χρειαζεται
γ. Εικαζοντας και εν συνεχεια ζητωντας επιβεβαιωση για ποια ενεργεια θελει αυτος ο ανθρωπος να γινει.
.
.
.
.
πιθανες αποκρισεις
α. Αναφερεσε στο οτι ειπα «οχι, οχι, οχι» οταν ο Πετρος εδειξε το χαρτη?
β. Αισθανεσαι ενοχλημενος διοτι θελεις να ολοι να ακουγονται?
γ. Θελεις να παρουν το λογο ενας ενας ολοι οι υπολοιποι πριν ξαναμιλησω εγω?
12. Ο παρακατω διαλογος ειναι μεταξυ δυο συγκατοικων
Συγκατοικος Α «Ποτε δεν θυμασαι να κλεισεις τα φωτα»
Συγκατοικος Β «εισαι εκνευρισμενος και θα ηθελες περισσοτερη συνειδηση για το πως να χρησιμοποιουμε τους πορους?»
Καποιος να διαβασει καποιος τη δηλωση του Β με:
α. Με λιγο σαρκαστικο τροπο
β. Με επεξηγηματικο τροπο
γ. Με τροπο «εμβιωσης»
Συζητειστε την αποψη σας για τις διαφορες που υπαρχουν στις 3 περιπτωσεις αυτες οπου ο τονος της φωνης αλλαξε (πιθανα) και το νοημα και το υφος της δηλωσης.
13. Θυμησου μια κατασταση οπου εσυ και καποιος αλλος ειστε τσακωμενοι. Εισαι αρκετα δυσαρεστημενος με τον αλλο ωστε να μπορεσεις εφαρμοσεις «εμβιωση».
α. Τι θα πεις αν αποφασισεις να «φωναξεις με NVC»
β. Τι θα πεις αν αποφασισεις να δωσεις στον εαυτο σου «NVC πρωτων βοηθειων»
.
.
.
.
πιθανες αποκρισεις
α. «Σταματα, σταματα, σε παρακαλω πολυ! Χρειαζομαι βοηθεια! Θελω να κατσω να σε ακουσω αλλα ειμαι πολυ λυπημενος αυτη τη στιγμη για να το κανω. Αισθανομαι απελπισμενος. Θελω να ηρεμησουμε. Μπορεις να μου πεις τι με ακουσες να λεω»
β. «ειναι τρελος! – ωχ... αυτο-εμβιωση ειπαμε... Ειμαι σοκαρισμενος οταν ακουω την απαντηση του, πραγματικα ομως! Θελω... θελω... τι θελω? Α! Να καταναλαβω, ναι ναι, πρωτα να καταλαβω και να κατανοησω γιατι το εκανε αυτο. Δεν βγαζει κανενα νοημα, ειμαι μπερδεμενος. Θελω διαυγεια και αισθανομαι πραγματικα, πραγματικα, πραγματικα λυπημενος, αισθανομαι δυσαρεστημενος και απογοητευμενος. Ειχα τοσα ονειρα για εμας, να δουλεψουμε μαζι και να στηριζει ο ενας τον αλλο. Θελω να μπορω να εμπιστευομαι-νομιζα οτι ειχαμε συμφωνησει. Ειμαι μπερδεμενος, και λυπημενος και πληγωμενος... Θελω να κατανοησω το γιατι το εκανε και θελω και αυτος να με καταλαβει»
14. Σκεφτειτε οτι θελετε ο αλλος να παραφρασει τα λογια σας αλλα ειναι διστακτικος. Τι θα μπορουσατε να του πειτε?
.
.
.
.
πιθανες αποκρισεις
«καταλαβαινω οτι μπορει να ειναι λιγο περιεργο στην αρχη αλλα θα το εκτιμουσα πολυ αν μου ελεγες τι με ακουσες να λεω. Ειναι πολυ σημαντικο για εμενα να ξερω οτι ο τροπος που συζητω ειναι κατανοητος απο τους αλλους, διοτι η επαφη μας σημαινει πολλα για εμενα...»
15. Καντε ενα παιχνιδι ρολων μεταξυ εσενα (χρησιμοποιεις NVC) και καποιου που λεει «Ξερω οτι θελεις να καθομαι να παραφραζω αυτα που λες κλπ τετοια. Το θεμα ειναι οτι εχουμε πολλα θεματα να συζητησουμε εδω και δεν μπορουμε να σπαταλησουμε χρονο, καταλαβες?»
.
.
.
.
πιθανες αποκρισεις
- Ο αλλος: «Ξερω οτι θελεις να καθομαι να παραφραζω αυτα που λες κλπ τετοια. Το θεμα ειναι οτι εχουμε πολλα θεματα να συζητησουμε εδω και δεν μπορουμε να σπαταλησουμε χρονο, καταλαβες?»
- Eσυ: «αν καταλαβα καλα, θελεις να εισαι σιγουρος οτι θα ολοκληρωσουμε εγκαιρα αυτα που εχουμε να κανουμε»
- ο αλλος: «το επιασες! Εχουμε πολλα να κανουμε σημερα ωστε να φτασουμε στο σημειο να μπορουμε να παρουμε ξεκαθαρες αποφασεις»
- Εσυ: «Αισθανεσαι λιγο αγχωμενος και θελεις επιβεβαιωση οτι οι συζητησεις μας θα ειναι αποδοτικες και ξεκαθαρες?»
- ο αλλος: «ακριβως»
- Εσυ: «Τι εκτιμω οτι το λες αυτο. Εχω και εγω την ιδια αναγκη και θα ημουν πιο σιγουρος οτι μπορει να καλυφθει, αν παραφραζουμε οτι λεει καποιος πριν μιλησει ο επομενος»